Zakony

W czasie kiedy trwał konflikt pomiędzy władzą świecką a kościelną oraz pomiędzy dwoma kościołami, wielu ludzi zaczęło uciekać od tych sporów i w odizolowanych od reszty świata miejscach zakładać klasztory, w których prowadzono życie całkowicie podporządkowane sprawom boskim. Ten ruch nazwano monastycyzmem. Na Zachodzie najbardziej rozpowszechnił się zakon założony przez św. Benedykta (480-547), na Wschodzie zaś ruch monastyczny został zdominowany przez regułę świętego Bazylego Wielkiego (329-279). Różnica między ruchem zakonnym na Wschodzie i na Zachodzie polegała przede wszystkim na tym, że zakony zachodnie były podporządkowane władzy papieskiej, natomiast klasztory wschodnie były autonomiczne.